Боратынский урамы

Евгений Абрамович Баратынский

 1800 елның 19 февралендә отставкадагы генерал-лейтенант Абрам Андреевич Баратынский һәм Александра Федоровна, кыз вакытта Черепанова гаиләсендә Евгений Абрамович Баратынский. Икесе дә югары дворяннардан.

Евгений Баратынский замандашлары тарафыннан Рәсәйнең иң бөек шагыйре дип саналган. Аның лирик шигырьләре һәм эпиграммалары әдәби салоннарда укылган. Аның табигать һәм мәхәббәт лирикасын тасвирлавына  шагыйрь-дуслары соклана. Аңлашылмаган сәбәпләр аркасында ул арткы планга күчерелә, ләкин XIX гасырның рус шигъриятендә мөһим шәхес булып кала. Яшь шагыйрьнең иҗаты белән Александр Пушкин, Петр Плетнев, Николай Гнедич, Василий Жуковский сокланалар.

Шагыйрь 1844 елның 29 июнендә үлә. Рәсми үлем сәбәбе йөрәк ярылу дип билгеләнә. Евгений Баратынскийны Александр Невский монастыре территориясендә урнашкан яңа Лазарев зиратында җиргә иңдерәләр.

Е.А. Баратынский  истәлегенә, түбәндәге авылларда аның исеме белән, урамнар аталган: Пановка (урам үз исемен 2020 нче елда алган);  Чернышевка, Каймар авыллары.